Reisverslagen:

Hieronder vindt je onze reisverslagen die wij, indien mogelijk, per dag zullen laten publiceren op deze pagina.
De dagen die ingevuld zijn zijn blauw van kleur en hierop kun je klikken om het reisverslag te lezen.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 Epiloog

Dag 1 Datum: 07-04-2016 Dag: Donderdag Van:Schiphol tot Marrakech Naar:Aït Ourir

Km. Vertrek: 0 Km. Aankomst: 60 Km. Gefietst: 60 Hoogtemeters: 302
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

 

Top

De kop is eraf. Wij zitten nu op een terras van een gezellig hotel waar we eerste nacht slapen.
Vanmorgen om 01.00 opgestaan om op tijd bij het station te zijn om de trein naar Schiphol te nemen. Na een voorspoedige reis kwamen we ruim op tijd aan. Hierna het gebruikelijke ritueel van de fietsen vliegklaar maken, de fietstassen in de verzamelzak. Ook dit verliep allemaal spoedig. Snel alle bagage ingecheckt en konden we door naar de douane, echte bij de veiligheidscontrole ging het mis en raakte Hanneke haar paspoort en instapkaart kwijt. Het hele beveiligingsteam zoeken niets te vinden. De paniek begon langzaam aan toe te slaan. Echter toen verscheen er een douanier met het paspoort van Hanneke. Een andere reiziger had het per ongeluk meegenomen. Zij liet bij de controle het verkeerde paspoort zien. Dit is ons geluk geweest want deze mevrouw ging naar Dubai. De rest mag je zelf bedenken. Wij hebben maar snel een bak koffie gedronken. Na een goede vlucht kwamen we op Marrakesh aan. Na vele controles en de fietsen weer rijklaar maken zijn we langs een paar snelwegen de stad uitgereden. Onderweg bij een grote Carefour wat boodschappen gedaan. Verder een kennismaking met een Afrikaanse wereld. Veel droogte, armoedige lemen huisjes afgewisseld met mooie hotels en huizen. En vele winkeltjes langs de kant van de weg. De warmte was er vandaag ook al. Een vrij vlakke route vandaag die verder goed te fietsen was. Van een groep baldadige jongetjes de eerste steen naar ons toegegooid gekregen…maar ook door anderen toe getoeterd en bonjour en bon courage geroep.. Nu uitrusten en straks lekker eten van een Tajine en dan een goede nachtrust.
Tot morgen maar weer

Dag 2 Datum: 08-04-2016 Dag: Vrijdag Van: Aït Ourir Naar: Demnate
Km. Vertrek: 60 Km. Aankomst: 140 Km. Gefietst: 80 Hoogtemeters: 568
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER


 

Top

Vanmorgen na een Frans- Marokkaans ontbijt in ons eerste hotel Le Coq Hardi zijn op weg gegaan naar Demnate. Om te beginnen was de weg vrij vlak en reden tientallen kilometers op een rechte weg met een wijds uitzicht en op de besneeuwde toppen van de Hoge Atlas. Het is een apart schouwspel het Marokkaanse leven. Veel ezels die voor personentransport en vervoer van goederen worden gebruikt. Zwaar beladen auto’s en gemotoriseerde bakfietsen. Mensen in typische autochtone kleding en dorpjes met lemen huizen die er erg armoedig ogen. Het is even wennen. Onderweg is het zoeken naar winkeltjes waar je eten kan kopen. Een broodje waar we met z’n tweeën van kunnen eten kost maar liefst 1 dirham of te wel 9 eurocent. Het bleef een vrij vlakke weg met een stijging tot max 2 %. Vijf km voor het stadje waar we wilden overnachten kwam er een bord met welkom in het midden Atlas gebergte met gelijk een stijging van 9 tot 12% naar het stadje. Dit laatste stuk viel niet mee aan het eind van de eerste echte fietsdag. Helaas moesten we een stukje lopen en kwamen behoorlijk afgepeigerd aan. In het eerste de beste hotel een kamer genomen. Na een douche en een dutje zijn we het stadje ingegaan. De sfeer was levendig en druk, met een markt waar we van alles zagen om maar geen vlees te gaan eten. Veel cafés met alleen maar mannen aan de thee. Wij dus ook. Daarna nog een soep gegeten uit een grote pan op houtskool in een lokaal restaurant. Toen we al in bed lagen kwam er een kleine optocht langs met veel lawaai van de muziek. We zijn toch maar uit het raam gaan kijken en zagen een kar met een koe erop en veel grote potten met puntige deksel. Geen idee wat het was maar wel leuk op te zien. Daarna was de dag echt voorbij.

Dag 3 Datum: 09-04-2016 Dag: Zaterdag Van: Demnate Naar: Ouzoud
Km. Vertrek: 140 Km. Aankomst: 207 Km. Gefietst: 67 Hoogtemeters: 745
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER


 

Top

De dag begonnen in een lokaal ontbijt café. Het bestond uit een soort soep van kikkererwten, olijfolie en korander met brood. En het was nog lekker ook. Daarna de stad uitgereden, na de klim van gisteren nu een daling van 10 km en 300 hoogtemeters. Halverwege de jasjes en handschoenen aangedaan omdat we in dichte mist reden en het 8 graden was. Van de omgeving niets gezien. In de loop van de ochtend zorgde de zon ervoor dat de mist verdween. Hierdoor konden we weer genieten van de mooie uitzichten. In het eerste grotere dorp koffie gedronken en brood gekocht. De verkoper wilde graag op de foto met ons. Onderweg weer veel aanmoedigingen , toeteren, groeten en duim omhoog. Verder door de bergen van het Midden Atlas met de nodige klimmetjes, maar goed te doen. Aan het begin van de middag in Ouzoud aangekomen. Hier hadden we nog een hotel gereserveerd. Een echt Marokkaanse kamer, wel met een lekkende kraan. Met de elektrische voorzieningen wordt creatief omgesprongen zeker in vergelijk met de Nederlandse regelgeving. Hierna de watervallen bezocht. Een weg naar beneden langs een lange rij van stalletjes met allerlei toeristische koopwaar, afgewisseld met eettentjes en slagers. In de bomen halverwege het pad naar beneden leeft een kolonie apen die gek zijn pinda’s. Het was zeker de moeite waard om naar beneden te lopen. Een imposant gezicht die enorme hoeveelheden water die naar beneden komen, veel Marokkaanse toeristen die familiefoto’s maken op de bootjes en jonge mannen die halsbrekende toeren uithaalden om selfies te maken. Hierna weer een de weg naar boven begonnen. Redelijk vermoeiend maar je merkt dat de conditie al beter word. Vanavond nog een heerlijke Tajine gegeten.
Nu naar onze 1001-nacht kamer voor goede nachtrust.

Dag 4 Datum: 10-04-2016 Dag: Zondag Van: Ouzoud Naar: BIN-el-OUIDANE
Km. Vertrek: 207 Km. Aankomst: 272 Km. Gefietst: 65 Hoogtemeters: 1345
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

De route van vandaag is heel anders verlopen dan we gepland hadden. De eigenaar van het hotel waar we sliepen, had enthousiaste verhalen over een groot stuwmeer. Op onze vraag of het te fietsen was werd bevestigend beantwoord, alleen het eerste stuk klimmen maar verder viel het wel mee. Dit hebben we geweten, het eerste stuk ging boven langs de Gorges de L’Oued-el-Abid. Een prachtige route echter er werd aan de weg gewerkt, dit betekende openstukken en veel steenslag. Dus zwaar fietsen en dan nog flink klimmen erbij. Op een gegeven moment werd het wel wat vlakker en werd de weg gemarkeerd door boomgaarden en hier en daar een koe. Tegen het middaguur zijn we aangekomen in Ait Attab. In een café omelet gegeten en thee gedronken. Hier werd ook weer eens gevraagd hoe duur onze fietsen waren. Verder weer veel vriendelijkheid en aanmoedigingen vandaag. Het middag deel was zeer zwaar om te fietsen regelmatig hellingen van 7 – 16% zonder wat vlakkere stukken voor het herstel. We moesten dus met enige regelmaat stukjes lopen. De schitterende uitzichten en de natuur maakten alle inspanningen wel goed. Uiteindelijk bij het meer aangekomen zeer imposant blauw groen van kleur omringd door roodachtige hoge bergen. Dit verslag schrijven met het uitzicht op het meer en aan de whisky berbere (is muntthee met suiker)
Voor morgen verwachten we weer een zware dag, want waar je ook kijkt zijn hoge bergen.


Dag 5 Datum: 11-04-2016 Dag: Maandag Van: BIN-el-OUIDANE Naar: Kasba Tadla
Km. Vertrek: 272 Km. Aankomst: 362 Km. Gefietst: 90 Hoogtemeters: 1387
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

De start van de dag was een lopend ontbijtbuffet op z’n Marokkaans, elke keer kwam er weer wat bij , dan de omelet en dan weer de jus d’orange. Eten in etappes maar het smaakte prima. Hierna op de fiets gestapt. Nog een km of 10 langs het meer op en steeds maar stijgen. Uiteindelijk bleek dat het een zware klim van 22 km te worden. We hebben onderweg wel een paar keer moeten rusten, tijdens een van deze rustpauzes wilden we onder een boom gaan zitten , maar al het afval word aan de kant van de weg gegooid, opeens zagen we een paar geiten koppen half uit een plastic tasje steken. We zijn maar snel weer opgestapt en zijn verder omhoog gegaan naar 1406 meter hiervan is een foto met een stenen monument als teken dat de top bereikt hadden. Daarna 800 meter dalen in 10 kilometer op merendeels slecht wegdek, soms bijna nog lastiger dan klimmen. Hierna ongeveer 30 km naar een grote stad Beni Mellal. De planning was om hier te overnachten, na enig zoeken 2 hotels gevonden. Wij mochten er wel in echter de fietsen moesten op straat blijven. Dit is voor ons geen optie. Besloten om maar verder te fietsen richting Kasba Tadla. De weg vinden was erg lastig maar wij hebben hulp gekregen van een Marokkaanse wielrenner die ons op de juiste route heeft gebracht. Nog 30 km over een vlakke weg. We zijn geen overnachtingsmogelijkheden meer tegengekomen dus tegen 6 uur in het stadje aangekomen alwaar we na enig zoeken en hulp van mannen in lange gewaden met puntmutsen een hotelletje hebben gevonden. Het werd opgeknapt zodat er geen douche beschikbaar was. Maar voor nog geen 9 euro een kamer en met hulp van de vochtige doekjes toch weer redelijk fris. Op advies van de iemand in het hotel gegeten bij een klein restaurantje met alleen kipgerechten. We beginnen eraan te wennen om in dit soort gelegenheden te eten. Het diner betond uit een halve kip, patat , salade en brood en het smaakte prima. Heerlijk met een flesje vruchtensap. De dag afsluiting met een kopje koffie en een lekker gebakje. Hiermee was de energie voor morgen wel weer aangevuld en zijn we naar ons Spartaanse hotelkamer gegaan om te slapen. Benieuwd naar wat de dag van morgen weer zal gaan brengen

Dag 6 Datum: 12-04-2016 Dag: Dinsdag Van: Kasba Tadla Naar: El Ksiba
Km. Vertrek: 362 Km. Aankomst: 397 Km. Gefietst: 35 Hoogtemeters: 619
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Goede berichten over onze eerste maaltijd in een lokaal eethuisje, alles is goed verlopen, wij zijn niet ziek geworden. Ervoor gekozen om vandaag na de lange dag van gisteren de route wat in te korten. Om in de middag ook de gelegenheid te hebben om onderhoud aan de fietsen te doen, alsook de was en wat rust te hebben. Na een lekker ontbijt in een ontbijt restaurantje het stadje uitgereden richting El Skiba. De eerste kilometer of twintig langs een drukke weg daarna rechtsaf en weer bijna 600 klim meters naar het bergstadje. Was weer een pittig gebeuren. Bij aankomst eerst maar eens aan de koffie en wat gefilosofeerd over de toch totaal andere cultuur waar we nu in terecht zijn gekomen. Hoewel het ook wel went blijft de het toch vreemd voor ons, de gemêleerde bevolking van traditioneel gekleed tot heel westers. Vooral voor mannen, maar we zien toch ook veel vrouwen zonder hoofddoek en in westerse kleding. Ezels en karren. Armoedig aandoende huizen en winkeltjes en soms ook luxe auto’s, er zijn veel tegenstellingen. Net buiten het stadje was een camping met een Auberge het plan was om hier te overnachten. Voordat we het stadje verlieten eerst gegeten bij een gelegenheid in het dorp waar veel pannen op het vuur stonden. Voor het eerst hier vlees gegeten. Een heerlijk broodje met lamsvlees tomaat en ui en een pikante saus en patat. Dat is hier volop verkrijgbaar. De auberge bleek helaas gesloten, of toch niet. Na een paar kilometer kwamen een gite tegen van Saaida en Mustafa. Hier hebben nu een kamer. Het een groot statig huis in een klein dorpje met de doorgaande asfalt weg en verder alleen zandwegen. De schapen komen langs , geluiden van kippen, ezels, schapen en koeien komen in alle rust tot ons. En vanavond kookt Saaida cous-cous voor ons! Dit reisverslag schrijven we op het dakterras , in het zonnetje met een panoramisch uitzicht op de vlakten en de bergen om ons heen. Nu eerst een rondje door het dorp.

Dag 7 Datum: 13-04-2016 Dag: Woensdag Van: El Ksiba Naar: Thigassaline
Km. Vertrek: 397 Km. Aankomst: 448 Km. Gefietst: 51 Hoogtemeters: 620
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Na een overvloedig ontbijt met zelfgemaakte boter en honing zijn we vertrokken met elk twee dikke zoenen van Saaida. De start was makkelijk een lange afdaling om te beginnen. Onderweg genieten van de bergen. We kwamen door een stadje waar een schapenmarkt was. Dit leidde tot voor ons bijzondere taferelen. De gekochte schapen werden op allerlei manieren vervoerd. Boven op auto’s maar ook een paar onwillige schapen onderin een bus. Een beeld waar de dierenbescherming erg onrustig van zou worden maar hier dus heel gewoon is. Vervolgens door naar de eindbestemming van vandaag. Inmiddels hadden we besloten dat we wat spullen terug wilden sturen. Na informatie gevraagd te hebben op het postkantoor, hebben we een doos gevonden en daar ruim 10 kilo bagage in verzameld die we niet meer nodig hadden. Zoals de kookspullen, regenkleding enz. Hierdoor hebben we nu geen voortassen meer aan de fiets. Dit scheelt wel met klimmen. We hopen dat alles goed op het huisadres aankomt. Het hotel dat we gevonden hadden werd gerund door een look a like van Omar Sharif een redelijke kamer maar helaas weer zonder douche. De wc was er wel , maar een stortbak kennen ze wel maar is er vaak niet. Doorspoelen met een emmertje water dus.

Dag 8 Datum: 14-04-2016 Dag: Donderdag Van: Thigassaline Naar: Boumia
Km. Vertrek: 448 Km. Aankomst: 521 Km. Gefietst: 73 Hoogtemeters: 1497
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

We wisten dat het vandaag een zware dag zou worden. Zeker na de slechte nacht slapen die we gehad hadden. De hele nacht door veel kabaal van auto’s, mensen en blaffende honden. In de ochtend uren stond een klim naar 2070 meter hoogte op het programma. De aanloop naar de klim verliep verder rustig mooi uitzicht op het dorpje waar we geslapen hadden. Bij de eerste koffiestop stonden 4 grote vrachtauto’s. we raakten in gesprek met een van de chauffeurs. Hij had uiteraard ook een vriend in Nederland. We kregen van hem zelfgebakken koekjes voor bij de koffie. Bij het weggaan, de wagens waren al gestart, stapte hij nog een keer uit en gaf ons een papiertje met zijn telefoonnummer voor het geval dat we problemen hadden onderweg dan konden wij hem bellen. Dit voorval sluit aan bij onze ervaringen tot nu toe. We ontmoeten uitsluitend mensen die uit zijn op contact en zeer behulpzaam en vriendelijk zijn. Hierna zijn we vol goede moed aan de klim begonnen. Het eerste stuk ging wel wat lastig, maar nadat we het ritme gevonden hadden was het goed te fietsen met hellingen van 5 tot 7% omhoog na ongeveer 20km hebben wij de top bereikt. Vervolgens zijn wij een hoogvlakte opgereden op een gemiddelde hoogte van 1800 meter. Een uitgestrekte vlakte , lichtgolvend , kaal en vergezichten. Een onvoorstelbaar bijzonder landschap. Met in de verte besneeuwde toppen. Hier en daar een lemen hut en een herder met een kudde schapen. Een van de herders die zag dat wij foto’s maakten van een boer die nog met paarden aan het ploegen was, begon gekke beweging te maken alsof hij een trekpoppetje was. De weg over de vlakte viel af en toe niet mee, door de harde wind en de luchtverplaatsing van passerende vrachtwagens. Uiteindelijk zijn we in een bergstadje terecht gekomen, armoedig ogend, veel huizen die nog niet af waren, veel oude auto’s en een hoop kabaal zoals je van noord-afrikaanse stadjes mag verwachten

Dag 9 Datum: 15-04-2016 Dag: Vrijdag Van: Boumia Naar: Midelt
Km. Vertrek: 521 Km. Aankomst: 566 Km. Gefietst: 45 Hoogtemeters: 236
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

In het stadje ontbeten, een soort gerste koek met sesamzaad erop. Niet weg te krijgen, zelfs niet met de overheerlijk zoet thee. Nadat we brood gekocht hadden zijn we dit bergstadje uit gefietst. Verder op de hoogvlakte richting Midelt. Met de wind in de rug, en dat was wel fijn. In de ochtenden is het meestal wat fris. Door de zon warmt het snel op naar ongeveer 27 graden. Doordat we vrij hoog zitten waait er altijd wel een verkoelend windje. Lekker fietsweer dus. De korte rit van vandaag gaf het zelfde beeld als gister. Kale vlakten met af en toe lemen huizen, waarbij ook nog wel wat landbouw werd gedaan, akkertjes werden omgeploegd en we zagen wat kleine boomgaarden. Meestal in de buurt van de kleine schaarse beekjes. Vlak voor Midelt kwamen we een alleenreizende Nederlandse fietser tegen. We hebben uiteraard wat informatie uitgewisseld. Hierna zijn we doorgefietst naar de stad. Een groot contrast met het stadje waar we afgelopen nacht geslapen hebben. Veel groter en veel moderner van bouw en bevolking. We hebben een leuke kamer gevonden en hebben inmiddels geluncht in het hotel de beste Tajine tot nu toe. Hierna de was gedaan die nu hangt te wapperen op het dak van het hotel. Straks nog de stad in en morgen weer verder.

Dag 10 Datum: 16-04-2016 Dag: Zaterdag Van: Midelt Naar: Er-Riche
Km. Vertrek: 566 Km. Aankomst: 655 Km. Gefietst: 89 Hoogtemeters: 604
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Eerst nog een stukje over de dag van gisteren, nadat we het verslag hadden geschreven zijn we het stadje in geweest. Aan het begin van de avond wordt het altijd een stuk drukker op de straat. We hebben wat rondgelopen in de Souk en aanliggende straten. Alles wat je kan verkopen word er ook aangeboden op straat. In een tentje waar het vlees gekoeld lag nog een lekker broodje gegeten.
De nachtrust werd rond een uur of half vijf verstoord door het indringende geluid van de vele moskeeën die het stadje rijk was. Hierna gelukkig toch nog geslapen in ons romantische aubergine kleurige kamer met uitzicht over de stad. Hierna de stad uit gefietst eerst wat dalen en daarna vlak gevolgd door een klim naar 1907 meter. Dit lijkt erger dan het was, we vertrokken namelijk al vanaf een hoogte van 1500 meter. We fietsten eerst door de eindeloze vlakte met in de verte kuddes en lemen huisjes, door kleine dorpjes, vrouwen in vrolijk gekleurde kleding, voor ons allemaal heel bijzonder. Verder door een woest en bergachtig landschap, het klimmen ging ons goed af vandaag. Iets te eten was nergens te krijgen maar daar hadden wij gelukkig op gerekend en een stokbrood, smeerkaas en een blikje vis meegenomen.
Na de top volgde een lange afdaling met weinig procenten dus dat ging fantastisch, het was wel zaak om aan de kant te fietsen want op deze N-weg mag er 100 km gereden worden, vooral de lokale buschauffeurs zijn niet zo fiets-minded zodat we soms even de berm in moesten. Bij een fotostop vlakbij zo’n dorpje werden we gelijk belaagd door kinderen die van alles van ons wilde, ze zijn dan erg opdringerig en laten zich niet afschepen, we zijn maar snel verder gereden. De armoede van de mensen staat in schril contrast met de overweldigende omgeving. Er werd op borden langs de weg een auberge kashba aangekondigd, gezien we al 88 km in de benen hadden hebben we hier dankbaar gebruik van gemaakt. Weer een erg leuke slaapplaats, zeer Marokkaans. Tijdens het schrijven van dit verslag werden aan de receptie heel geheimzinnig donkere tasjes met flesjes verkocht aan lokale mensen, ook hoorde we onder de toonbank de plof van een kurk waarop de fles ook in een donker plastic tasje ging. Tot nu toe doen we aan geheelonthouding het is gewoon zo hier, en dat bevalt eigenlijk prima, maar nu blijkt dat hier een koud biertje te krijgen is laten we ons toch verleiden…straks lekker eten, nu nog even niksen en genieten van de luxe van dit plekje.

Dag 11 Datum: 17-04-2016 Dag: Zondag Van: Er-Riche Naar: Er-Rachidia
Km. Vertrek: 655 Km. Aankomst: 747 Km. Gefietst: 97 Hoogtemeters: 543
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Op weg naar de Gorges de Ziz, als onderdeel van de route de Majhoul, kwamen we 3 van de 4 vrachtauto’s met de chauffeurs tegen die we eerder ontmoet hadden. Alsof we vrienden tegen tegenkwamen, gelijk aan de thee en ook brood werd aangeboden. Wel de thee gedronken en daarna weer verder. Na een klimmetjes zijn we door de tunnel du Legionaire gegaan. Toen we hieruit reden kwamen we in een imponerend en ongelofelijk mooi woest landschap. We raakten hiervan erg onder de indruk. Hopelijk geven de foto’s weer dat het landschap zo bijzonder was. Tientallen kilometers hebben we hier door heen gereden en wel 100 foto’s gemaakt. Hierna zijn we langs een stuwmeer gefietst, waarvan het water een blauw groene kleur had tussen de kale rotsen. Langzaam reden we uit de kale rotsachtige bergen een vlakte op. Op weg naar Er-Arachidia. De stad doemde op na de laatste bergen. Het was een grote stad. We besloten om nog maar een stukje door te rijden naar Meski waar een grote bron ontspringt en waar een soort van zwembad omheen is gebouwd. We hadden gepland om hiet een hotel te nemen, helaas die waren er niet. We moesten dus doorfietsen. Het is aan het stijgen van de temperatuur merkbaar dat de woestijn dichterbij komt. Dit is soms zwaar om te fietsen. Na verloop van tijd reden van de vlakte af en kwamen we te rijden langs een soort van groene rivier van palmbomen. De Vallei de Ziz is begonnen, we komen hier steeds meer Kasba’s tegen, zowel in gebruik als vervallen. Maar een overnachtingplaats was nog niet te vinden. We vonden wel een camping maar al de kamers waren gereserveerd. Ze waren wel zo vriendelijk om naar een auberge te bellen 3 km verderop was. Daar was nog wel een kamer. Toen we daar aangekomen waren bleek dat we enige gasten waren. Een prachtige plek tot nu toe de mooiste overnachting die we gevonden hebben. Een mooie tuin met zwembad, een prachtige kamer en heerlijk gegeten. Morgen verder richting woestijn.

Dag 12 Datum: 18-04-2016 Dag: Maandag Van: Er-Rachidia Naar: Erfoud
Km. Vertrek: 744 Km. Aankomst: 791 Km. Gefietst: 44 Hoogtemeters: 111
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag een korte dag, rustig weer, wind mee en weinig klimmen. Onderweg mooie oude Kasba’s gezien en de eerste levende dromedaris gespot. Verder nog een spuitende bron gezien met een toeristenwinkeltje in een berbertent. Bij de rand van dorpen zie regelmatig islamitische begraafplaatsen. Je herkent ze in eerste instantie niet als zodanig, het lijken meer hoopjes zand met een steen uit de omgeving. Tijdens een korte stop aangesproken door iemand die excursies organiseerde naar de woestijn duinen Erg Chebbi, wij vertelden dat we met de fiets niet zo zuidelijk gingen. Hij adviseerde te overnachten op camping Karla een km of 6 voor Arfoud. Echter wij hadden een hotel in Arfoud op het oog die dit ook zou organiseren gevonden in een blog van een andere fietser. Echter bij aankomst bleek het hotel gesloten. Toen maar een ander hotel gevonden in de zelfde straat. Daar een goede kamer maar geen behulpzame eigenaar. Besloten om hier wat te rusten en morgen verder te zien. In de avond nog een klein Berber festival op een plein. Dit was heel apart om te zien.
In een restaurantje tegenover het hotel nog wat gegeten. Konden maar geen beslissing nemen wat morgen te doen. Komt tijd komt raad.

Dag 13 Datum: 19-04-2016 Dag: Dinsdag Van: Erfoud Centrum Naar: Erfoud Camping
  Km. Vertrek: 791 Km. Aankomst: 797 Km. Gefietst: 6 Hoogtemeters: 13
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

In de vroege ochtend tijdens het ontbijt was de raad gekomen en waren we er uit wat te doen. Het besluit was om terug te gaan naar camping Karla en vandaar uit het uitstapje naar de zonsondergang in de woestijnduinen van Erg Chebbi te regelen. Er werd niet raar gekeken dat we om half negen al op de camping aankwamen voor een kamer. De kamer was gelegen in een lemen hut met dikke muren en daardoor erg koel. Na enig onderhandelen was de excursie geregeld. Vertrek om 17.00 uur gepland. De dag doorgebracht met uitrusten, lezen en slapen. Dit kwam mooi uit want het was een hele warme dag. Volgens afspraak zijn we om 5 uur opgehaald met een 4X4 terreinwagen. Erg luxe met een prive chauffeur voor ons alleen. Na een rit van 5 kwartier die gedeeltelijk dwars door de Sahara ging. Een deel van de route die we reden is onderdeel geweest de Parijs-Dakar Rally. Wat ons opviel is dat de woestijn niet alleen uit zand bestaat maar dat er ook veel stenen liggen en soms nog een verdwaalde palm. We kwamen aan bij een hotel inde dessert. Hier lagen de dromedarissen al klaar voor het vervoer van de toerist. Ook voor ons dus. Het was een hele belevenis om erop te stappen. Je zit als het ware op een soort zadel dat rond de bult is gevormd. Je zit dus gedeeltelijk op z’n bult. En dan omhoog eerst op de voorpoten en daarna gaat de achterkant omhoog. Heel goed vasthouden dus. En dan gaat het in beweging, een schommelend traag ritme door het mulle woestijnzand. Na een halfuurtje op een duintop aangekomen. We hadden helaas geen geluk, de lucht betrok en het ging hard waaien. Maar we hebben zeer genoten van de uitzichten ook al was er geen rode romantische sunset. Na genoeg gezandstraald te zijn aan de terugreis begonnen. We hebben veel plezier gehad van de traditionele hoofdoeken die we gekocht hadden. Met hulp van de drijvers hadden we die goed op het hoofd en voor het gezicht gedrapeerd. Een bijzondere ervaring.
 

Dag 14 Datum: 20-04-2016 Dag: Woensdag Van: Erfoud Camping Naar: Tinejdad
Km. Vertrek: 797 Km. Aankomst: 898 Km. Gefietst: 101 Hoogtemeters: 315
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

In verband met de warmte van gisteren maar extra vroeg vertrokken. Om 7 uur zaten we op de fiets. Eerst terug naar Erfoud om vandaar de route weer op te pakken. Het eerste stuk was erg saai. Vlakke weg met matig asfalt. Wat ons wel opvalt is dat we steeds meer vrouwen in zwarte doeken zien die het gezicht bedekt houden. Onder de zwarte doeken zien wij wel kleurige kleding. Wij hebben het idee dat we in een meer conservatief gedeelte zitten. Het contrast tussen deze vrouwen en diegenen die zelfs geen hoofddoek dragen wordt alleen maar groter. Veel vrouwen dragen hun kleine kinderen op de rug ondersteund door een doek. Na een kilometer of dertig zagen we aan de kant van de weg veel waterputten, dachten wij. Uiteraard moesten we hiervan het fijne weten. Het bleek te gaan om een ondergronds waterkanaal dat door de Berbers met de hand is gegraven voor de watervoorziening. De putten bleken open zandkokers te zijn om het zand af te voeren van het graven en voor de zuurstofvoorziening. Om de 10 meter zit een zandkoker. Het kanaal staat nu droog omdat er stuw is gebouwd. Volgens onze gids is een deel van Mission Impossible 5 in dit ondergronds stelsel opgenomen. Het was interessant om beneden rond te lopen. In het bijbehorende winkeltje kocht Hanneke nog 3 souveniertjes, wel flink onderhandeld maar of we niet teveel betaald hebben blijft de vraag. Wat je ook veel ziet in deze winkeltjes zijn fossielen en natuurstenen die gevonden zijn in het gebied waar we doorheen zijn gefietst. Het landschap werd gelukkig weer wat afwisselender, granietachtige bergen, minder saai dus. Ook zagen we een kudde dromedarissen met kleintjes die van water voorzien werden vanuit een put. Ook weer meer kuddes met zwarte geiten. We passeerden een paar langgerekte dorpen waarin opvallend mooie huizen stonden maar wel afgewisseld met huizen die nog lang niet af zijn. Hierin wordt wel al gewoond. We kwamen vandaag langs scholen die net uitgingen. Op dat moment zijn er honderden kinderen op straat je snapt niet dat er zoveel kinderen in deze streek wonen. Onze indruk is dat de bevolking van Marokko veel meer uit jongeren bestaat dan ouderen. Inmiddels een hotel gevonden en gaan we morgen weer verder.

Dag 15 Datum: 21-04-2016 Dag: Donderdag Van: Tinejdad Naar: Tamtattouchte
Km. Vertrek: 898 Km. Aankomst: 981 Km. Gefietst: 83 Hoogtemeters: 918
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Vanmorgen om 7.00 vertrokken, omdat we op tijd bij de Gorges de Todra wilden zijn. Ontbijten was nog niet mogelijk in het hotel waar we sliepen. Gelukkig hadden we nog wat brood van gisteren en voldoende blokjes smeerkaas, daar moesten we het meedoen. De eerste 30 km was saai een rechte weg en weinig te zien, daarna werd het gelukkig beter. We reden door een vlakte omzoomd met bergen en reden we ook door langgerekte dorpjes heen. Zo kwamen we tegen 11.00 aan bij de weg die de kloof in liep. Eerst stevig klimmen daarna werd het goed te fietsen. De kloof was magnifiek. We waren beiden onder de indruk van dit natuurschoon. Het valt niet te beschrijven en hopen dat de foto’s de indrukken over kunnen brengen. Wij zijn inmiddels aangekomen aan het einde van de kloof in een bergdorp gelegen op ongeveer 1800 meter in een leuk auberge met camping. We ontmoetten hier een motorrijder die al voor de 45-ste keer in Marokko was. Van de Engelsman nog een paar goede tips gekregen voor overnachtingen. Na een heerlijke tajine gegeten te hebben kwamen we in gesprek met Said die de auberge regelde als de eigenaar er niet was. We spraken over de cultuur en de slechte economische situatie van de bevolking. Hij was zelf HBO opgeleid in automechanica maar kan geen baan vinden. Daarom werkt hij nu in de horeca. Dit geld voor veel goed opgeleide jonge mensen. Daarnaast zijn ook veel niet goed opgeleid, analfabetisme komt nog veel voor. De familiale zorgplicht drukt op de schouders van de oudere kinderen van een gezin. Said zij ook dat de overheid de lagere bevolkingsgroepen niet echt wil scholen onder het motto “education means revolution” Hij verwachtte wel dat er in de wat verder toekomst wel wat zal veranderen, maar voorlopig ziet hij het somber in.
 

Dag 16 Datum: 22-04-2016 Dag: Vrijdag Van: Tamtattouchte Naar: Boumaine Dades
Km. Vertrek: 981 Km. Aankomst: 1070 Km. Gefietst: 89 Hoogtemeters: 560
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Na een heerlijke nachtrust op 1800 meter en een prima ontbijt weer op fiets gestapt om in de kloof te gaan afdalen. De zelfde weg terug dus. Maar dat geeft een heel ander beeld alsof je een andere weg afrijdt. Mooi met de andere lichtinval van de ochtendzon. Het waren weer 30 mooie kilometers. Aangekomen in Tinighir. Hier gepauzeerd, de gulle gaven uit de muur gehaald, boodschappen gedaan. We werden aangesproken in het Nederlands door een Marokkaan, welke jaren in Amsterdam had gewoond en een restaurant in Parijs had. Hij bood ons aan om wat van de Kasba en het Joodse gedeelte daarvan te laten zien. Dus zo gedaan. Boeiende straatjes en veel uitleg. Hij liet ons een Association for Women zien waar door een groep vrouwen tapijten werden gemaakt, een collectief om betere beloning te kunnen afdwingen. En na de gebruikelijke thee kwamen de tapijten over de vloer. Dus de aap uit de mouw. Onze argumenten dat je niets op de fiets kon meenemen werd maar nauwelijks geaccepteerd. Er was ook een klein kleedje dat ook nog eens klein opgerold kon worden. Vriendelijk doch beslist hebben wij alles van de hand gewezen. Hierna had onze “ gids” nog wat andere winkeltjes op het oog. Wij hebben maar afscheid van hem genomen en onze weg maar vervolgd. Door dit alles wat het veel later geworden. Dit hebben we geweten. Het bleek dat we de laatste 40 kilometer de wind met kracht minimaal 6 pal tegen hadden met een temperatuur van boven de 35 graden, het leek wel een hete föhn. Het landschap was kaal en desolaat. Kortom een zeer zwaar deel van de route . Uiteindelijk zijn we om een uur of vijf, zeer vermoeid, in de Boulmaine de Dades aangekomen. Gelukkig snel een hotel gevonden. ’s-Avonds heerlijk op het terras gezeten en gegeten. Met uitzicht op de bedrijvigheid van de winkeltjes.

Dag 17 Datum: 23-04-2016 Dag: Zaterdag Van: Boumaine Dades Naar: Skoura
Km. Vertrek: 1070 Km. Aankomst: 1147 Km. Gefietst: 77 Hoogtemeters: 398
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

Top

Na een ontbijt in het zonnetje in een ontluikend stadje besloten de route aan te passen en niet de Gorges de Dades in te gaan. Er zaten een aantal forse klimmen in. We hadden het zwaar genoeg gehad de afgelopen dagen en al meerdere Gorges gezien. De route van vandaag liep onder andere door de vallei des roses, onderdeel van de vallei de Dades, bekend om allerlei cosmetische en andere producten die gemaakt worden van rozenblaadjes en wat ook bij het langsfietsen heerlijk geurde. Langs de weg veel kinderen die je een krans of hart van rozenblaadjes proberen te verkopen.
Door kleine dorpjes en langs vervallen Kasbah’s. De laatste 30 km. Weer op een weg vergelijkbaar met gisteren maar nu minder wind en meer dalen , dus dat ging vrij gemakkelijk. Aangekomen in Skoura lekker wat gegeten want we waren er al rond half twee, in een voor Marokkaanse begrippen een mooi restaurantje in een klein dorp. Hierna een hotel gezocht en snel gevonden nieuw gebouwd maar wel in originele bouwvorm en materialen, stro met klei. De regelende man was gastvrij en vriendelijk, had net een ander stel een rondleiding gegeven door de palmerya, het bouwland achter het dorp zeg maar, waar dus de dadelpalmen groeien en stukjes grond bebouwd worden, of wij dat ook leuk zouden vinden. Te voet of met de fiets, te voet maar dachten wij, en na een douche en even rusten aan de wandeling begonnen. Ach , wat was het een eind , en we waren eigenlijk al best moe van de afgelopen dagen…, hij had er flink de pas in ook! Wel interessant de manier waarop de irrigatie geregeld wordt door ondergronds gegraven water toeleidingen, putten enz. Nog wat kasba’s gezien , hele brede droge rivier enz. Onderweg wilde de man ook eigenlijk even naar zijn winkeltje want het zou voor ons leuk zijn om een kadoo mee te nemen naar huis, kopen dan wel, pfft, we waren er nu wel klaar mee en hebben dit afgewimpeld wat nog wel wat moeite koste want hij wist van aanhouden. Na anderhalf uur lopen en zere voeten waren we terug in ons hotel, en konden we eten, hierna gelijk plat voor een nacht goed slapen. En voortaan laten we ons niet meer verleiden door aardige ‘ gidsen”.

Dag 18 Datum: 24-04-2016 Dag: Zondag Van: Skoura Naar: Ouerzazate
Km. Vertrek: 1147 Km. Aankomst: 1192 Km. Gefietst: 45 Hoogtemeters: 203
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag een korte rit van 45 km. Hierdoor waren we al om 11.00 uur op de plaats van bestemming. Op het plein waar het hotel aan lag was een festival artisanaal aan de gang. Dit gaf een hoop drukte en gezelligheid. Nadat we de was weer eens hadden gedaan zijn we gaan lunchen op het plein. Bij terugkomst was de was al droog. Niets droogt beter dan een dakterras in Marokko. De middag en avond gebruikt om te rusten en rond te kijken op het festival. Morgen gaan we naar de Atlas film studio’s en blijven we een dagje in dezelfde plaats.

 


Dag 19 Datum: 25-04-2016 Dag: Maandag Van: Ouerzazate Naar: Ouerzazate
  Km. Vertrek: 1192 Km. Aankomst: 1192 Km. Gefietst: 0 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vanmorgen volgens planning de atlas filmstudio’s bezocht. De grootste film studio ter wereld, ook wel het Hollywood van Marokko genoemd. De heenreis met een petit-taxi voor 15 dirham (euro 1,35) 5 km afgelegd. Onder begeleiding van een gids een rondleiding gehad. Films als o.a. de Gladiator, The Way Back, Asterix en Obelix(mission Cleopatra), The Mummy Returns, Laurens of Arabia en delen van vele andere films o.a. James Bond. Het was apart om te zien hoe de decors in elkaar gezet waren. De voorkant levensecht en achterkant een houtenstellage. Het bad Cleopatra is slechts 2 x 5 meter. Dit werd echter gevuld met wit water en spiegels erom heen zodat het heel groot leek in de film. Er waren ook decors van Toetanchamon een film die nog niet in de bioscoop te zien is. Na een rondleiding van 1 ½ uur zijn we met een lokale bus terug gegaan, kosten 6 Dirham(0,50 eurocent). Naast het hotel zitten een paar winkeltje die veel tajine’s verkopen. De middag gebruikt om een paar reisverslagen te schrijven en te rusten. Nadat de ergste warmte voorbij was zijn we door de souk gelopen en wat nootjes gekocht. Toen we de Souk uitliepen kwamen bij een supermarkt die een licentie heeft om alcohol te verkopen. Je kan hier niet alleen bier en wijn kopen, maar alle sterke drank die je maar kan bedenken. Je krijgt het mee in kranten of in een donker ondoorzichtig plastic tasje. Wij hebben hier wel twee biertjes gekocht die we nu “stiekem” op de hotelkamer drinken met lekkere nootjes van de Souk. Best wel spannend zo. Ons gemiddelde alcoholgebruik staat nu op 1 biertje per week. Strak nog lekker eten op het plein en dan morgen vroeg op weg richting Zagora. Daar gaan we 2 dagen over doen.

Dag 20 Datum: 26-04-2016 Dag: Dinsdag Van: Ouerzazate Naar: Agdz
Km. Vertrek: 1192 Km. Aankomst: 1262 Km. Gefietst: 77 Hoogtemeters: 939
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Op dit moment zitten we op een heerlijke plek, midden tussen de palmbomen en de bergen. Een prachtige auberge met een heerlijk zwembad. Dit hadden we wel nodig want vanmiddag was het 41 graden op de fiets. Het leek wel of we in de droge sauna aan het fietsen waren gevolg veel zweten en heel veel drinken. De hitte beleven we als heel uitputtend. Vandaag veel hoogte meters, bijna 1000. Maar het bijzondere landschap en de magnifieke uitzichten maakten alles goed. We hebben vandaag geen meter hoeven te lopen konden alles fietsen, je merkt dat we nog elke dag sterker worden. Ook de afscheiding van de fietskleding word steeds sterker, de scheiding tussen donderbruin en wit word steeds sterker. Het fietsen is een bijzonder belevenis. Je rijd tussen bergen waar niets op groeit en opeens kijk je in de diepte en zie een strookje groen met een paar palmen en soms een rood bloeiende plant. We kunnen ons goed voorstellen dat hier films worden opgenomen waar het landschap mars of iets dergelijks moet uitbeelden. We hadden aan de rand van het zwembad erover dat het toch heel bijzonder is dat wij dit mogen meemaken. We gaan straks eten in het restaurant, dat ook zo mooi in stijl is ingericht. Morgen om 7 uur gaan we verder naar Zagora, op weg naar de woestijn, in de hoop de ergste warmte voor te blijven.

Dag 21 Datum: 27-04-2016 Dag: Woensdag Van: Agdz Naar: Zagora
Km. Vertrek: 1262 Km. Aankomst: 1360 Km. Gefietst: 98 Hoogtemeters: 91
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Na een ontbijt met veel vogel geluiden opgestapt richting Zagora, een van de toegangspoorten tot de woestijn. De route liep land veel kleine dorpjes en lemen huisjes. Links van ons liep de rivier welke zorgde voor een groen lint door het landschap. Er werd veel aan de weg gewerkt dus regelmatig over onverharde gedeeltes fietsen. Om een uur of tien een koffie stop met een lekker omeletje van uit een metalen tajine. Ondertussen werd het warmer en warmer. Veel mooie foto’s gemaakt. We reden een groot gedeelte van de dag door de Draa vallei , een golvend landschap. En het werd warmer en warmer. Veel drinken en zweten ho maar, het droogde gelijk op als het op je lijf stond. Bij aankomst stond de temperatuur op 45 graden. Gelukkig vonden we snel een goed hotel en lagen we niet veel later in het zwembad te sissen, het waterniveau daalde. Nadat we goed afgekoeld waren zijn we eens gaan bedenken hoe nu verder. Ne enig wikken en wegen besloten om met de bus terug te gaan naar Ouarzazate. We hadden geen zin meer om in deze warmte te fietsen, wellicht ook wel ongezond. In de avond het stadje in geweest. Op een plein bij een bij een Moskee met grote deuren waardoor je naar binnen kon kijken. Naast de Moskee op een pleintje was het een drukte van jewelste honderden mannen met opschrijfboekjes waren aan het onderhandelen. Het bleek een watermeloenen markt te zijn. Echter geen watermeloen te zien. Op naar de dag van morgen om het busvervoer te regelen. We hopen dat het lukt.

Dag 22 Datum: 28-04-2016 Dag: Donderdag Van: Zagora Naar: Ouarzazate
Km. Vertrek: 1360 Km. Aankomst: 1369 Km. Gefietst: 9 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Om een uur of acht na het busstation gereden. Al snel werd duidelijk dat we om 10 uur met een bus meekonden. Fietsen geen probleem. Op het busstation was een mannetje die het inladen van de bagage regelden en ook de tickets regelden. Er waren wel veel loketten maar die waren allemaal dicht en de meeste duidelijk buiten gebruik. Voor 9 euro per persoon en fiets werden we over 165 km vervoerd. De dag begon verder niet al te best. Bij het ontbijt, tegenover het Gare Routiere, brak er bij Hanneke een stuk van haar kies af. De vulling zit er gelukkig nog in, dus hopelijk houd deze het nog 3 weken vol. Want hier een tandarts bezoeken lijkt ons niet zo fijn. Maar het hield nog niet op. Bij het inladen van de fietsen zag Marius dat de rem loshing van een van de fietsen. Hij wilde naar de andere kant van de bus lopen. Echter de achterklep van de motor stond open en hij liep er tegenaan. Met als gevolg een zachte landing op de grond en een grote snee in het voorhoofd. Met hulp van de eigen verpleegkundige en het EHBO tasje werd hij weer opgelapt. Zie de foto. Hierna alles in de bus en ging zelfs onderin een levende geit mee half in een kartonnen doos met zijn pootjes vastgebonden. Het gaat er hier anders aan toe. Na 3 ½ uur hobbelen in de bus kwamen we in Ouazazate aan. Met een aangename temperatuur. We werden gastvrij ontvangen in het ons bekende hotel. Aan het einde van de dag Kasba Taourirt en de aanliggende medina bezocht waar we tijdens het eerste verblijf niet aan toe waren gekomen. In de avond heerlijk op een lokaal terrasje de maaltijd in de vorm van de overheerlijk Marokkaanse soep, Harira, gebruikt. Ouarzazate heeft wel ons hart gestolen, prachtig gelegen, aangename temperatuur en als toerist wordt je met rust gelaten. Morgen gaan we verder naar Ait- Ben-Haddou.

Dag 23 Datum: 29-04-2016 Dag: Vrijdag Van: Ouarzazate Naar: Ait Ben Haddou
Km. Vertrek: 1369 Km. Aankomst: 1403 Km. Gefietst: 34 Hoogtemeters: 296
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Op naar Ait-Ben- Haddou een van de mooiste plaatsjes van Marokko. Door de Unesco bestempeld als werelderfgoed. De reis erheen was slechts 34 kilometer over makkelijke wegen die ondanks de stijging makkelijk te fietsen waren. Na een koffiebreak een hotel gevonden dat centraal gelegen was om het erfgoed te bezoeken. Het is een indrukwekkend verzameling oude gebouwen die je kan bereiken door over een rivier te lopen met slecht heel weinig water erin. Het zijn 7 Kasba’s die boven elkaar tegen een heuvel zijn aangebouwd. Veel souvenirwinkeltjes en restaurantjes. De meeste families die hier woonden zijn weggetrokken, slechts 7 families wonen er nog. Het was een indrukwekkend bezoek ondanks de vele andere toeristen. Morgen via een binnenweg door naar Telouet, waar ook een mooie oude kasba is en een schitterende omgeving in de Hoge Atlas.

Dag 24 Datum: 30-04-2016 Dag: Zaterdag Van: Ait Ben Haddou Naar: Taddert
Km. Vertrek: 1403 Km. Aankomst: 1492 Km. Gefietst: 89 Hoogtemeters: 1677
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Om 8 uur vertrokken voor een tocht van 45 km naar Telouet over een binnenweg. We vermoeden dat het nogal wat klimmen werd, dat klopte ook maar was goed te doen. Onderweg veel Skours gezien, dit zijn kleine oases. Verder veel kleine, ommuurde dorpjes met lemen huizen. In dit gebied geen grote plaatsen. Dit was wel een probleem, we konden in het dorp van vertrek geen brood en water krijgen dus erg zuinig aan doen dus. Gelukkig vonden we na een 30 km wel een heel klein winkeltje waar van alles verkocht werd . Maar geen brood dus maar water en wat cakejes ingeslagen en gegeten. Rond het middag uur zijn we in Telouet aangekomen. Dit viel tegen een oude kasba meer vervallen dan goed , weinig te zien en het dorp stelde verder ook niets voor,. Tijdens het middagmaal in de plaatselijke auberge besloten om maar verder te fietsen. Het plan was om een km of 20 verder te fietsen. Echter geen overnachtingsmogelijkheden tegengekomen. Dus de enige opties was verder te gaan uiteindelijk hebben we de pas van 2260 meter de Tizi ‘n Tichka nog moeten nemen. Een zeer zware opgave veel steile klimmetjes met heftige wind tegen. Wel een schitterend landschap. De kleur van de rotsformaties is roze/rood en dan weer groenig. Heel bijzonder om door heen te rijden. Via de binnenweg kwamen we op ongeveer 200 hoogtemeter verschil op de N-weg naar de pas. Enorme windvlagen woei ons bijna van de weg af de diepte in. Soms konden we hierdoor niet meer fietsen en moesten we schrap zetten en stukjes lopen. Eenmaal maal boven konden we aan de afdaling beginnen, we dachten dat dat makkelijker zou gaan. Helaas bleek dit niet de waarheid te zijn. De weg werd vernieuwd en lag over vele kilometers open, zand grind en veel hobbel de bobbel. Daarnaast reden vrachtwagens aan en af, deze produceerden heel veel stof en uitlaatgassen. Dit alles terwijl erg moe waren en het erg zat waren. Het eerste dorp dat we tegenkwamen was een grote parkeerplaats voor de wegwerkers en vrachtwagens. Ernstig vermoeid kwamen we aan in Taddert ook een dorp met een weg waar al het verkeer over heen ging. Gelukkig vonden we hier een gite d’etappe. We werden er door iemand heen gebracht, een smal zandpaadje in met lawaai makende kippen ,geiten en koeien kwamen wij in een huis met prima kamers waar een grote pot thee kregen, na een warme douche in de hoofdstraat nog een restaurantje gevonden en lekker gegeten. Hierna heerlijk geslapen.

Dag 25 Datum: 01-05-2016 Dag: Zondag Van: Taddert Naar: Ait Ourir
Km. Vertrek: 1492 Km. Aankomst: 1549 Km. Gefietst: 57 Hoogtemeters: 405
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Deze ochtend wakker geworden in door het gekraai van de haan en de Iman. En wel om kwart over vijf. Om half acht ontbeten in het dorpje wat ook aan het ontwaken was. Er stond een grote pan met soep op het vuur, het bleek een soort gorte pap te zijn. Gelukkig was er ook brood met een gekookt eitje. De slager opende tegenover ons zijn winkeltje en hing het vlees buiten aan de haken, soms met doeken erom heen. Verder afgedaald en ook weer een stukje geklommen naar een pas van 1470 meter. Makkie dus vergeleken bij de vorige dag. In een dorpje was een markt aan de gang. Hier lekkere koekjes gekocht. Vervolgens verder gefietst. We kwamen langs een coöperatieve van vrouwen die de Argan- noten verwerkten tot cosmetische olie en olie voor consumptie. Hier uitleg gekregen over het proces. Nog een flesje aangeschaft, wat goed is voor onze door de zon geteisterde huid van armen en benen. In een klein gezellig dorpje neer gestreken op een terras bij een tafeltje onder een boom met een wagen vol schapen voor onze neus. Hier relaxed gezeten en lekkere koffie gedronken. Onze neuzen werden verwend met lekkere geuren uit de keuken waar ze verschillende soorten tajine’s aan het bereiden waren. Dit konden we niet weerstaan. Na de maaltijd is Marius naar de kapper geweest aan de overkant van de straat. Voor 15 Dirham( euro 1,35) Haren en baard gedaan en ook nog een stukje geschoren met zeep en scheermes(ontsmet gelukkig). Nadat we verder gefietst zijn aangekomen in Ait Ourir en hetzelfde hotel genomen waar we ook de eerste nacht geslapen hebben.
Uiteindelijk aangekomen bij het hotel.

Dag 26 Datum: 02-05-2016 Maandag Van: Ait Ourir Naar: Ait Ourir
  Km. Vertrek: 1492 Km. Aankomst: 1559 Km. Gefietst: 57 Hoogtemeters: 405
Reisverslag:

Van deze dag zijn geen foto's

Top

Vanmorgen voor het ontbijt besloten dat we aan een rustdag toe zijn. Een beetje uitslapen, in het dorpje rondkijken en lekker bij het zwembad liggen. En zo is de dag ook gegaan. Na het ontbijt de kettingen van de fietsen schoongemaakt en de banden op spanning gebracht. Na de koffie op ons gemak naar het dorpje gefietst. Wij dachten een klein dorpje , maar een kleine stad was meer op zijn plaats. Enorme drukte in het centrum. Voor het vervoer van mensen en goederen werden koetsjes gebruikt met pittige paardjes ervoor. Op het centrale plein naast de vele auto’s en bromfietsen ook veel eettentjes met gebakken visjes. Dit hebben we ook maar geprobeerd en was erg lekker. Wij kregen steeds weer vis voorgezet tot we echt niet konden. Hierna terug naar het hotel en lekker bij het zwembad gelegen en gezwommen. Wij hebben hier ook twee wat oudere Nederlandse mannen ontmoet die beiden kevers en torren verzamelaars waren , zo nu ook in Marokko met beiden collecties van meer dan 50.000 kevers en torren en actief bij Naturalis. Zo heeft iedereen zijn hobby…, verder nog een gezellige avond gehad met hen.

Dag 27 Datum: 03-05-2016 Dinsdag Van: Ait Ourir Naar: Ouirgane
Km. Vertrek: 1559 Km. Aankomst: 1636 Km. Gefietst: 77 Hoogtemeters: 885
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag een dag dat weinig te melden is. Na de rustdag was het wel weer lekker om op de fiets te zitten. Het eerste stuk was vrij vlak. Hierna bereikten wij de aanloop tot de Hoge Atlas en begon het geleidelijk aan weer te stijgen. Door de Gorges de Moulay Brahim gefietst wederom weer indrukwekkend. Het gebied is erg groen en er hier en daar komt er bloesem aan de bomen. Het weer begon goed maar leek in de loop van de dag te veranderen , meer wolken. Aan het eind van de dag nog wat moeten zoeken naar een overnachting. Uiteindelijk een mooi hotel gevonden met zwembad. En ook de eerste regendruppels gevoeld s’avonds.

Dag 28 Datum: 04-05-2016 Woensdag Van: Ouirgane Naar: Tizi n Test
Km. Vertrek: 1636 Km. Aankomst: 1714 Km. Gefietst: 78 Hoogtemeters: 1652
 

 

 

 

 

 

Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

 

 

 

 

 

 

 

 

Top

EEN HELSE TOCHT OP DE TIZI ‘TEST!

De dag begon bewolkt en winderig, op onze vraag naar de weersverwachting zei de jongen in het hotel; beau soleil vandaag, niets was minder waar!
Onze route vervolgd richting het Hoge atlas gebergte en de pas waarover we vandaag zouden gaan de Tizi ’n Test ruim 2100 meter. Mooi weggetje door kleine dorpjes, rustig omhoog wel met vrij veel wind. De eerste bui brak na anderhalf uur fietsen los, geschuild bij een klein winkeltje , hier zaten een paar vrouwen openlijk hun baby de borst te geven, dat vonden wij wel zeer bijzonder voor Marokkaanse begrippen. Bleek een vaccinatie dag te zijn in het nabij gelegen ziekenhuisje. Verder maar weer, de bewolking bleef dreigend en er brak al snel een nieuwe bui los, geschuild onder een boom , hier kwamen we een Belgisch fietsersstel tegen samen even gestaan en gesproken zij volgden de zelfde route als wij, naar de Tizi.
De buien bleven komen en gaan maar er was wel te fietsen. In een gezellig dorpje wat gegeten en door naar het begin van de pas.
Hier was de slagboom naar beneden wat ons wel deed twijfelen maar een aantal auto’s reden er toch door en lieten de slagboom open waarop wij hier maar achteraan zijn gegaan.
Hier en daar waren wat stenen op de weg gevallen door de regen en wind maar alles leek nog vrij onschuldig. Halverwege de pas ongeveer stonden een paar auto’s stil en bleek een hele bocht in de weg bezaaid met stenen en rotsblokken en een ware rivier van water stroomde van de berg af, geen doorkomen aan zo leek het, echter de Belgen waren hier bezig hun fietsen erover te tillen en door het water heen te lopen om aan de andere kant te geraken waar de weg weer vrij leek en fietsbaar. Dat kunnen wij ook zo dachten we en we hebben elkaar geholpen erover te komen. Hierna konden we een stukje fietsen maar niet voor lang want het volgende obstakel diende zich al snel aan , weer een hoop stenen en water waarover we met onze fietsen moesten klauteren, dit ging zo maar door . Ondertussen begon het te hagelen eerst nog vrij kleine stenen maar even later hagelstenen als tuinbonen, en we hadden geen enkele beschutting, het deed behoorlijk pijn op onze lijven en we prijsden ons gelukkig dat we onze helmen op hadden. De wind trok ook flink aan. Even om je voor te stellen; het weggetje waarop dit alles gebeurde is vrij smal en er zijn geen vangrails of iets dergelijks alleen hier en daar een laag muurtje rechts de bergen en links de diepte van het ravijn. We hadden geen andere optie dan door te gaan en te hopen dat hoe hoger we kwamen hoe minder versperringen door stenen en water er zouden zijn. Dit was valse hoop, het bleef maar doorgaan , we weten niet meer over hoeveel hopen stenen we de fietsen hebben moeten sleuren en tillen en langs afgebrokkelde stukken weg door de waterstromen waar we doorheen waden met onze schoenen. Inmiddels begon het ook nog te onweren, de ellende was compleet, we hebben met z’n vieren even onder een boompje gezeten vanwege de bliksem en hier barste ook weer een hagelbui los. Nog nooit hebben we zo’n spijt gehad van onze terug gestuurde regenpakken…! Door dit alles werd het later en later en begon het schemerig te worden, we kregen steeds meer haast om het donker voor te zijn maar schoten niet op. Hier en daar kwamen we langs een auto, vrachtauto en een enkele camper die ook gestrand midden op de weg stonden, deze konden niet voor of achteruit.
Tot nu toe trokken we met z’n vieren op maar de Belgen waren jonger, en sneller dan wij over de rotsblokken , plotseling waren we ze uit het oog verloren, het was inmiddels ook behoorlijk donker geworden roepen had geen effect en het donker viel zo snel in dat we geen hand meer voor ogen zagen en tegen een obstakel van stenen liepen waar we niet overheen konden kijken! Met aan de ander kant de afgrond. Wij raakte volledig gedesoriënteerd waar was de weg? er liep er veel water van de berg waar wij door moesten. Het was niet meer te beoordelen er was lawaai van het stromende water de bliksem ,wind en het was werkelijk pik en pik donker en ook nog mistig hierbij waardoor je met een zaklamp niets kon onderscheiden. Paniekgevoel en angst hadden we , het was ook nog ijskoud we waren ongeveer 3 km. van de top. We besloten om te gaan wachten tot het licht zou worden, het was 21.15 uur maar wisten het even niet meer. Uit de bagage alle kleding aangetrokken die warm was en zakken voor bagage min of meer om onze benen onder de plastic fietshoezen gekropen en gaan zitten/liggen toch was het ijskoud en was onze kleding nat. Het bleef bliksemen en hard waaien en regenen de ellende was niet te overzien, we dachten dat we misschien wel dood zouden gaan op de berg….
Opeens hoorden we stemmen in de verte en zagen door de mist lichtjes op ons afkomen, we lagen daar ongeveer een uur schatten we. 3 Marokkaanse mannen die gestrand waren met hun vrachtwagen op weg naar de auberge 3 km verder op de top, de plaats waar wij ook wilde overnachten volgens onze planning. Ze reageerde boos op ons in het Frans/Marokkaans , het was gevaarlijk en we moesten daar niet blijven maar doorgaan naar de auberge. Dit was ook wat wij het liefste wilde natuurlijk dus we wurmde ons uit het plastic en riepen hun te wachten zodat we mee konden lopen, maar ze hadden haast en liepen door , dit was echt verschrikkelijk, we riepen ze na maar geen gehoor en ze verdwenen, wij hadden even tijd nodig om op te staan en alles van ons af te gooien en kennelijk is
het in deze omstandigheid ieder voor zich. We besloten dat als zij over die berg stenen kunnen wij dat ook moeten kunnen, en dan maar zonder fiets. Dus we hebben de fietsen met bagage eraan laten staan, het kon ons onderhand niets meer schelen al woeien ze het ravijn in. We zijn voetje voor voetje gaan lopen de rand van het ravijn in de gaten houdend die schaduw was nog net te onderscheiden en hier en daar de brokkelige rand van het asfalt van de weg, telkens over stenen klauterend en door water heen, opeens doemde op ongeveer 25 meter het licht op van het hotel, nog nooit waren we zo blij en opgelucht zodat we ervan moesten huilen. In de auberge waren de Belgen zij waren dood ongerust zo ook de eigenaar die al wel 30 keer naar buiten was gelopen en mensen aan het bellen was geweest. We werden zeer warm onthaald met soep, thee en een gevulde omelet, het houtvuur brandde en wij werden erbij gezet. De eigenaar is met een andere man onze fietsen gaan ophalen 6 km. dus op en neer door het noodweer.. blij met droge kleding zijn we rond 2 uur in bed gekropen het duurde een hele poos voordat we warm werden.

Dag 29 Datum: 05-05-2016 Donderdag Van: Tizi n Test Naar: Tizi n Test
  Km. Vertrek: 1714 Km. Aankomst: 1714 Km. Gefietst: 0 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

 

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

Na een slechte en korte nacht slapen ontbeten met de Belgen en de heftige ervaringen van gisteren nog eens doorgesproken en nog eens, het helpt om erover te praten en zo het geheel te verwerken. De eigenaar vertelde dat in de 14 jaar dat hij op de berg de auberge had zulk weer nog niet eerder was voorgekomen. Ook voor de Belgen die de halve wereld al rondgefietst zijn was dit een nooit eerder meegemaakt natuurgeweld geweest. We kregen berichten over 2 vermiste mensen in een nabijgelegen dorp en 3 doden….
Bij de auberge waren zo in de loop van de vroege ochtend veel vrachtwagens en personen auto’s verzameld die niet verder konden naar beneden. Het bleek dat de stijgingskant van de berg (in ons geval dan) al schoongemaakt was de hele nacht en ochtend door bulldozers en de anders kant nog vol lag met stenen en hier nog niets was gedaan aan schoonmaakwerkzaamheden. Het had te maken met de provincies volgens de eigenaar, Marrakesh is rijker dan de provincie aan de andere kant . Het betekende dat wij ook vast zaten. We hebben een beetje rondgehangen, was gedroogd min of meer de spullen van modder ontdaan. Uitgerust en het lichaam laten herstellen van alle pijntjes ontstaan door het klimmen en klauteren over de rotsige stenen.
Het was koud en mistig de hele dag, en er stond een harde wind. Een visboer die met zijn wagen niet verder kon, ging zijn visjes bakken buiten in een pan voor wie wilde, de eigenaar van het hotel had ook goede klandizie met alle gestrande personen, de een zijn dood is de ander zijn brood is het spreekwoord wat hierop wel van toepassing is. We hopen dat het morgen beter is zowel de schoonmaak als het weer, want deze Tizi n’ Test is een spectaculaire bergpas met een indrukwekkend landschap, het was in vroeger tijden al de belangrijkste verbinding tussen marrakesch en het zuiden en een wegenbouwkundig hoogstandje. Afwachten maar en nog een goede nacht slapen.

Dag 30 Datum: 06-05-2016 Vrijdag Van: Tizi n Test Naar: Taroudant
Km. Vertrek: 1714 Km. Aankomst: 1806 Km. Gefietst: 92 Hoogtemeters: 19
Reisverslag:

 

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag wilde we toch echt naar beneden, van de berg af. De weg was nog steeds niet ontruimd en schoongemaakt volgens de laatste berichten. Er waren mensen te voet en op de fiets een stukje naar beneden gegaan om te kijken maar het zag er niet zo best uit, de auto’s konden er zeker niet langs, maar wij met de fietsen wilde het er toch op wagen. Na een stevig ontbijt en een hartelijk afscheid van Mustapha, de eigenaar en Hassan zijn hulp, zijn we vertrokken. Mustapha wist een afsnijding via een bergpad dit scheelde een paar kilometer over de weg, zo gedaan en nogmaals afscheid genomen. De berg afgezakt met z’n vieren, het was nog erger dan omhoog wat betreft de obstakels met stenen, alleen was er nu geen regen dus geen bergstromen waar we doorheen moesten waden, en het ging bergafwaarts dus makkelijker over de rotsige stenen te klimmen. Nog wel steeds veel blubber om doorheen te moeten lopen en de fietsen te duwen. Het was mistig dus de mooie uitzichten konden we ook vergeten. Wel konden nu goed zien welke schade het noodweer had aangericht aan de weg, hele stukken van de kanten waren weggespoeld door water en stenen. We hebben zeker zo’n 8 kilometer voortgeploeterd toen we in de verte het geluid van een bulldozer hoorde. Eindelijk waren ze bezig de weg vrij te maken. Een poosje hebben we staan kijken totdat een enorme berg stenen door de bulldozer de afgrond was in gekieperd en wij erlangs konden. Ze zullen nog veel werk hebben om de weg vrij te maken en te herstellen. Het leek ons dweilen met de kraan open omdat bij een volgende regenbui de stenen die tegen de berg op zijn blijven liggen weer op de weg zullen spoelen….
De verdere afdaling was voorzichtig omdat de weg zeer modderig, glad en nog bezaaid met losse stenen was. Na enige kilometers werd dit beter en konden we meer vaart maken, totdat Marius zijn band lek reed door een diepe kuil, het mag een wonder heten dat dit het eerste lekrijden was met al die puntige rotsen waar we doorheen zijn gereden.
We vervolgde onze weg over een vrij vlakke weg, licht dalend door Argan boomgaarden. Richting taroudant, een kilometer of 10 voor het stadje afscheid genomen van Henk en Katrien, de Belgen met de belofte foto’s over en weer uit te wisselen. Hierna kwamen wij ook snel aan in Taroudant, een mooi oud ommuurd stadje met medina en souks. Met hulp hebben we een leuke Riad gevonden om te overnachten.

Dag 31 Datum: 06-05-2016 Zaterdag Van: Taroudant Naar: Taroudant
  Km. Vertrek: 1806 Km. Aankomst: 1806 Km. Gefietst: 0 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag een rustdag gehouden in Taroudant. We zaten in een leuke Riad en de stad was het ontdekken waard. In de ochtend de 2 souks bezocht met Joseph, de man van de Riad die we toevallig tegenkwamen op onze weg door het stadje, hij vond het leuk ons wat te laten zien en dat vonden wij ook. Hij kocht nog een doos koekjes en olijven voor ons. In de middag hebben we een toertje gemaakt met een koetsje met paard ervoor, deze worden ook gebruikt als taxi door de lokale bevolking en voor de toeristen natuurlijk, een rondrit van een uur langs de muren van het stadje, het was leuk, pittige paardjes ook die er de vaart in hebben. We hebben ons goed vermaakt en genoten van de drukte en bedrijvigheid al moesten we oppassen met lopen want alles rijdt loopt en galoppeert door elkaar. In de avond op het grote plein nog muziek en een soort slangenbezweerder, maar de slangen lagen rustig te slapen, er zat geen beweging in. Heerlijk vroeg gaan slapen, morgen gaan we door naar Agadir.

Dag 32 Datum: 07 / 08-05-2016 Zondag Van: Taroudant Naar: Agadir
Km. Vertrek: 1806 Km. Aankomst: 1893 Km. Gefietst: 87 Hoogtemeters: 79
Reisverslag:

 

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

Vandaag zou er een Animal Souk zijn, net buiten de stad, dit vertelde ons de koetsier van het rijtuig van gisteren, Hassan. Na een goed ontbijt zijn we op weg gegaan om eerst de markt aan te doen. We zijn tijdens onze reis wel vaker deze markten tegen gekomen maar er nog nooit overheen gelopen. Eerst onze fietsen geparkeerd tussen alle andere, er werd met een krijtje een nummer op het zadel geschreven door de jongen die de fietsen bewaakte. Een markt bevolkt door schapen geiten, en verderop koeien, en alleen mannen die aan het handelen waren. Het was leuk om te zien maar helemaal op ons gemak voelde we ons ook niet. Hanneke kreeg nog een paar jonge geitjes in haar armen geduwd voor een foto en er werd zowaar geen dirham voor gevraagd.
Verder maar weer, de fiets op richting Agadir, we wilde de rode weg vermijden door binnendoor een weg te nemen maar deze ging eerst door een rivier en was grotendeels onverhard. Bij het kruisen van de rode weg besloten we hierop verder te gaan. Veel arganbomen op deze route en geiten die in de boom klimmen om de vruchten te eten, de pitten spugen ze uit en hier word de olie uit gewonnen. Onderweg bedachten we ons dat de fietsen wel een poetsbeurtje konden gebruiken, ze zaten onder de opgedroogde modder, en waarom niet in een lavage? Een gevonden waarin op dat moment geen auto’s gepoest werden en het was geen probleem, er werd niet gek opgekeken, we kregen een stoel aangeboden en 2 jongens zetten de hogedrukspuit op onze fietsen en hierna kregen ze een sopje en werden droog gewreven en dat alles voor omgerekend 90 cent per fiets! Dat gaan we vaker doen! Binnen 4 uren reden we Agadir binnen, een badplaats zoals er vele zijn en die ons niet aansprak, snel een hotel gevonden. In de avond nog wat rondgelopen, we stuitte op een groep muzikanten, Berbers, dit was wel even leuk om te zien en te horen. Morgen weer verder richting Essouira, we hopen dat het weer wat zal verbeteren het is bewolkt en de temperatuur is rond de 23 graden, prima fietsweer, maar een beetje zon zou lekker zijn voor nog ergens een strand dagje, afwachten maar.

Dag 33 Datum: 09-05-2016 Maandag Van: Agadir Naar: Imousane
Km. Vertrek: 1893 Km. Aankomst: 1987 Km. Gefietst: 94 Hoogtemeters: 1040
Reisverslag:

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

Nog steeds veel wolken bij het opstaan, eerst een ontbijtje op een van de terrassen, natuurlijk met een glas verse jus. De weg kustweg genomen die zeker zo’n 70 km. vlak langs de zee loopt. Paar leuke dorpjes gepasseerd, het is een surfersparadijs zo lazen we en dat was ook te zien op zee en aan het toerisme daar. De route was heuvelig Het was een heel andere beleving dan door het binnenland te fietsen. De eerste kilometers was er vrij veel verkeer dit verminderde naar mate we Agadir achter ons lieten. Onderweg aan zee onze eigen lunch gemaakt.
Op een zeker moment verliet de weg de kust en leidde ons het binnenland in, vrij armoedig aandoende dorpjes, of eigenlijk meer wat huizen bij elkaar, hier geen toerisme. De rit werd zwaarder door de vele klimmeters, het ging flink op en neer.
Uiteindelijk was het nog lastig een hotel te vinden, hiervoor moesten we 8 kilometers van onze route af naar zee, dus naar beneden (morgen weer omhoog).
Dorpje toonde troosteloos, en niemand te zien op straat, met mooi weer waarschijnlijk beter maar nu waren we blij dat we binnen konden zitten. Leuk surfers hotelletje. En.. ze hadden een koud biertje, dit moest wel in een aardewerken mok en het blikje gelijk in de prullenbak…

Dag 34 Datum: 10-05-2016 Dinsdag Van: Imousane Naar: Essaouira
Km. Vertrek: 1987 Km. Aankomst: 2089 Km. Gefietst: 102 Hoogtemeters: 1088
Reisverslag:

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

Nog steeds Nederlands weer toen we de gordijnen opende , donkere wolken en wind, zelfs koud, wel iets anders dan dat we in gedachten hadden toen we de route langs de kust aan het uitstippelen waren thuis! Op weg gegaan, de eerste paar kilometers vrij steil omhoog dus dat was lopen, we werden gevolgd door een zwerfhond die ons zeer lief leek, zolang we liepen bleef zij vlak bij ons, ging even de rotsen op om vervolgens vanaf een hoogte op ons te letten en weer naar beneden te komen bij ons. Echter toen we op de fiets stapte verdween ze de heuvels in. Tot 2 keer toe moeten schuilen voor een paar flinke plensbuien, waarvan een keer geluk bij een cafeetje. Hier kwamen we een Schot tegen, ook op de fiets, een “ old school hippie” zoals hij zichzelf noemde en er ook uitzag, gezellig even gebabbeld, misschien zien we elkaar weer op het Gnaoua Muziek festival in Essaouira waarna hij op weg was en wat ook onze eindbestemming is vandaag. De dag vlotte niet door alle oponthoud. We moesten na de lunch nog 50 km. doen. Maar doorgegaan, de weg moest eens gaan dalen! Dit gebeurde ook en met een lekker gangetje schoten de km. onder ons vandaan. Na enig zoeken een redelijk hotelletje gevonden in de Medina van Essaouira, gezellige drukte in de kleine straatjes.

Dag 35 / 36 Datum: 11/12-05-2016 Woensdag en Donderdag Van: Essaouira Naar: Essaouira
  Km. Vertrek: 2089 Km. Aankomst: 2089 Km. Gefietst: 0 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

 

Voor foto's

Klik HIER

Top

In Essaouira was de planning 2 nachten te blijven, het werden er 3 omdat we graag de parade van het muziekfestival Gnaoua wilden meemaken. We hadden het geluk dat dit 4 daagse festival donderdag begon. Gnaoua muziek is mystic ritmisch en kleurrijk en stamt uit de slaventijd van West-Africa, spirituele tradities klinken er in door , het is gemakkelijk door het ritme in trance te raken.
Maar eerst hebben we woensdag heerlijk door de straatjes gezworven en verse vis gegeten aan de haven. De souk bezocht en nog een paar mooie kussens gekocht van oude Kelims gemaakt. Essaouira is een vissersplaatsje wat in Portugese handen is geweest wat duidelijk terug te zien is aan de blauw/witte huizen. Het heeft een verdedigingsmuur die goed bewaard is gebleven en waarop je kunt lopen. Een bedrijvige haven waar de vis verhandeld wordt en de netten nog geboet, vol met katten die zich tegoed doen aan voor hen neergegooide vis.
Langzamerhand stroomde het plaatsje vol met muziekliefhebbers van allerlei pluimage de sfeer was relaxed.
Donderdagavond was de start van het festival met een grote parade en het openingsconcert, wij hebben er van genoten. Niet geweten dat de Marokkaanse bevolking zo een ritme gevoel heeft….De Schot ook hier weer ontmoet, hij had zijn fiets verkocht, dit was gemakkelijker dan ‘m mee terug naar Schotland te nemen en zo had hij weer geld om het Festival mee te maken en een jointje te draaien. Hier is makkelijker aan te komen dan aan een glaasje alcohol.
Vrijdag gaan we door langs de kust richting Safi.

Dag 37 Datum: 13-05-2016 Vrijdag Van: Essaouira Naar: Souira
Km. Vertrek: 2089 Km. Aankomst: 2187 Km. Gefietst: 98 Hoogtemeters: 895
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

De rit die we vandaag hebben gemaakt zouden we niemand aanraden als de wind uit de noordhoek komt, als je ‘m in de rug hebt zou het kunnen meevallen maar dan nog is het qua landschappelijk schoon niet echt interessant en je komt op de hele route geen dorp tegen alleen wat losse huizen. Landbouw en vissers. Schapen en een enkele dromedaris aan het werk. Het was bikkelen en onze snelheid bleef veelal hangen tussen de 11 en 13 kilometer door de straffe tegenwind en het bleef op en neer gaan. Het enige eethuisje dat we tegen kwamen had weinig te eten, alleen brood en salade marrocaine (= tomaat en ui ) even later kwam hij opeens met een bord gegrilde verse sardientjes aan dat smaakte hemels… Het dorpje dat we op het oog hadden voor de overnachting bestond alleen uit witte huisjes voor vakantiegangers en had geen enkel hotel. 6 km verderop zou een chambre et table d’hote zijn en we vonden inderdaad een prachtig hotelletje op een rots gebouwd wat uitkeek over zee, een heerlijke plek, we waren de enige gasten en werden warm onthaald met een koud biertje, op de veranda genoten van een schitterende zonsondergang. En zo had deze zware dag toch weer een happy end.

Dag 38 Datum: 14-05-2016 Zaterdag Van: Souira Naar: Safi
Km. Vertrek: 2187 Km. Aankomst: 2217 Km. Gefietst: 30 Hoogtemeters: 167
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

Het was geen pretje die laatste kilometers, ook weer zwaar wind tegen, mogelijk nog erger dan gisteren bovendien werd de weg steeds drukker met vrachtverkeer.
We reden door een industrierijk gebied en langs een enorm stinkende chemische fabriek waarbij wij prikkende ogen kregen. We reden het stadje binnen langs visfabrieken waar vele vrouwen zaten te pauzeren tegen de buitenmuren.
Safi is een havenstadje met een oud ommuurd gedeelte, niet toeristisch.
Hier een stinky hotelletje gevonden, voor een nacht net te doen, beetje rondgeslenterd en lekker visjes gegeten aan het water. Het stadje is bekend om zijn handbeschilderd aardenwerk , nog een rondleiding gehad bij een soort pottenbakkerij. Leuke medina, met ook weer veel aardewerk.
Morgen is het fietsen voorbij dan gaan we voor de laatste dagen met de bus naar Marrakesh.

Dag 39 t/m 42 Datum: 14-05-2016 Zondag t/m Woensdag Van: Safi Naar: Marrakech
2217 Km. Aankomst: 2240 Km. Gefietst: 23 Hoogtemeters: 0
Reisverslag:

Voor foto's

Klik HIER

Top

De reis met de bus verliep voorspoedig, geen wachttijd we konden gelijk instappen en om 11.00 uur stapte we uit in Marrakesh. De route naar het hotel stond op de GPS maar we raakte al snel verdwaald in de kleine straatjes. Een jongen bood hulp uiteraard tegen betaling wat nog even onenigheid opleverde omdat hij het te weinig vond, gepokt en gemazeld als wij inmiddels zijn hielden voet bij stuk. We kwamen in een prachtige Riad een voormalig paleis, in oude staat gerenoveerd en een oase van rust in de drukke medina.
De dagen doorgebracht met het verzamelen van souvenirs, dwalen door de souks, de Jardin Marjorelle bezocht en het paleis. De duizendste thee marrocain of te wel Whisky Berbere gedronken…
In het hotel een stel ontmoet waarvan de jongen zeer geïnteresseerd was in het fietsen en bezig was met een you tube Chanel hierover, we zijn nog even op de film gezet en hebben gezellig met elkaar een avondje doorgebracht en gegeten.
We zijn tot rust gekomen op ons dakterras, hebben ons reis geëvalueerd en kwamen tot de slotsom dat het niet onze laatste keer is in Marokko.!