Waarom:

Meer dan 20 jaar geleden hebben wij, Hanneke en Marius, twee mooie grote fietstochten gereden. Een door het oosten van België en Frankrijk: door de Ardennen, Vogezen, Jura en Alpen naar de Côte D’Azur, een paar dagen op Ille de Levant (een eiland voor de kust) uitgerust en daarna terug naar Orange om vervolgens met de fietsbus terug naar Nederland te reizen. De andere reis ging van Honfleur door Normandië, Bretagne, vervolgens langs de Loire het binnenland in en daarna over het Central Massief naar Perpignan om van daaruit met de fietsbus terug naar Nederland te reizen.
De laatste twee zomers kriebelde het al flink als we weer eens mensen op fietsvakantie zagen en spraken er dan samen over, dat het toch geweldige vakanties waren die wij op de fiets gedaan hebben. Zouden we dat nog willen en kunnen. De wens om het te willen werd eigenlijk alleen maar sterker. Dit jaar zijn we op ons vaste rustpunt in het oosten van het land gebleven. Tijdens een van onze wandelingen met de honden zaten we op een terrasje in Lonneker. Tijdens deze koffiepauze kwamen er twee vakantiefietsers langs van onze leeftijd mogelijk iets ouder. Mooie fietsen en een goed verzorgde uitrusting en een Jakobsschelp op de bagage gebonden. Dit is terugkijkend het moment geweest waarop wij besloten hebben om onze wens om weer op fietsvakantie te gaan realiseren.

Enkele dagen later was het ons duidelijk dat dit geen bevlieging meer was en hebben wij de knoop definitief doorgehakt. Het reisdoel was op dat moment nog niet helder. Tijdens onze vakantie las ik het Prometeus mysterie, hierin verging een boot voor de kust van Spanje en enkele overlevenden spoelden aan land en na 100 km lopen kwamen zij aan in Santiago de Compostella. Toen ik dit las dacht ik, dat is een mooi doel voor deze reis. Hanneke was het hiermee eens. Daarna kwam de vraag en wat betekend dat nu? Eerste eens zien hoeveel km het is. hoeveel tijd daarvoor nodig is en kunnen we zolang vakantie krijgen van onze werkgevers? Inmiddels zijn als deze praktische zaken geregeld en blijkt dat er een in de afgelopen winter een hele “fundering” onder deze reis is gekomen. Vragen van religieuze, spirituele aard zijn actueel geworden. Maar ook zoals Hanneke opmerkte staan we aan het begin van het derde deel van ons leven, het eerste deel zonder elkaar, daarna het tweede met elkaar en met de zorg voor onze kinderen en nu aan de vooravond van het derde deel waarin  onze dochter inmiddels zelfstandig woont en onze zoon, hoewel hij nog thuis woont inmiddels ook zijn eigen leven leidt.

Opmerkelijk is dat wij vlak voor ons huwelijk( het tweede deel van ons leven) een reis van 6 weken naar Sri Lanka hebben gemaakt en dan nu aan de vooravond van het derde deel van ons leven een pelgrimsreis van 6 weken naar Santiago de Compostella gaan maken. Wij zijn benieuwd om te ervaren wat deze reis voor ons gaat betekenen op religieus, spiritueel en relationeel vlak. Zes weken 24/7 bij elkaar en zoals bekend het zit vaak tegen en soms mee, met het weer en de hellingen en zeker als je een dag geen goede benen hebt. Echter alle voorbereidingen, gesprekken en deelname aan een pelgrimsweekend e.d. geven alle vertrouwen dat het een mooie reis wordt en zijn benieuwd wat deze voor ons gaat betekenen.